Wednesday, October 12, 2011

බත්තලංගුණ්ඩුවේ දවසක්…(දෙවැනි කොටස)

කෙමෙන් කෙමෙන් ගොඩබිම කුඩා වන්නට විය. ඒ වනවිටත් අප සිටි බෝට්ටුව වෙත විශාල ප්‍රමාණයේ භාණ්ඩ තොගයක් පටවා හමාරය.ඒ අතර පිටි මුට්ට,හාල් මුට්ට,බීම බෝතල් එළවලු වර්ග, සිගරට් ආදිය තිබිණ. අප සිතුවේ එහි සිටින සල්ලිකාර මිනිසුන් වෙත ඒවා රැගෙන යන භාණ්ඩ ලෙසය.

අප කලපුවෙන් නික්මෙන විට ම වාගේ නාවික හමුදා යාත්‍රාවක් ගොඩබිම දෙසට යාත්‍රා කලාය.

HPIM0119

අප මුලදී සිතුවේ බෝට්ටුවේ යාමට ඇත්තේ විනාඩි කිහිපයක් ලෙසය.නමුත් එය වැරදී ගියේ අප ක්‍රමයෙන් කුඩා වූ ගොඩබිම නොපෙනී ගොස් පැයකට ආසන්න කාලයක් ගෙවී ඇතත් තවමත් බෝට්ටුව සුපුරුදු ලැසි ගමනේ යන අයුරු වැටහී ගියාවෙන් පසුවය.HPIM0112

දැන් අප නුපුරුදු අත්දැකීමක් විදගනිමින් සිටියෙමු.ලොකයා නම් පැත්තකට වී වාඩිගෙන සිටිනු මා දැක්කෙමි.

අපි හෙට යනවා  බත්තලංගුණ්ඩුව කියල දිහාවකට…..!!!

අපේ නඩයේ සිටි අබිලිං පවුලේ එකම දරුවාය. ඒනයින්ම ඔහුට ලැබෙන සැලකිල්ල ද අනවශ්‍ය පරිස්සමද පසුකලෙක ඔහුට හිසරදයක් ව පැවතිණ.අබිලිං ගෙදරින් පැමිණ ඇත්තේ ලොකයාගේ ගෙදර එන බව මිසක් දූපතකට යන බවක් නොකියාය. අප ගමන පිටත් වීමට පෙර දිනයේ ඔහු තම මවට දුර ඇමතුමක් ගත්තේය.

“අම්මේ මං ආවා හලාවතට“

“ආ අවාද? දැන් ද ආවේ?“

“ඔව්“

“හෙට මොනාද කරන්නේ?“

“හෙට අපි යනවා බත්තලංගුණ්ඩුව කියල දිහාවකට!!!“ අබිලිං පැවසීය

“මොකක් ?“

“ඒක දූපතක් නේද?“

“ඔව් ඒක දූපතක් වෙන්නත් පුලුවන්!!!“

එහා කොණින් දෝස්මුරයක් ඇසේ…

“අම්මේ පූසා එහෙම සනීපෙන්ද?“

“ඌ බත් එහෙම කෑවද?“

අබිලිං දැන් කතාව මගහැරීමට යත්න දරනු දුටු මා එතැනින් නික්ම ගියෙමි.(එහා කොණේ දෙබස් ඇසීමට තරම් මගේ ශ්‍රවණ ශක්තිය තියුණු වීම ගැන මා දෙවියන්ට ස්තූති වන්නෙමි)

අබිලිං නුත් මාත් මණ්ඩුකත් හැරෙන්නට අනෙකුන් සිටියේ බෝට්ටුව මැද හා දෙපසය. අපි තිදෙන සිටියේ එහි ඉදිරිපසය. පැය එකහමාරකට පසු කැවුමා ට නිහඩතාවය එපා වී සින්දුවක් මුමුණන්ට විය. එපමණක්දHPIM0172 නොව නඩේ බොහෝ අය බෝට්ටුවේ ඉදගෙන “ඕම්බි “ ගසන්නට විය.(මේ සදහා හෙන්රි ආතා කාඩ් කූට්ටම් දෙකක් කලින්ම සකසා ගෙන සිටියේය)

HPIM0120බෝට්ටුව ජල කද දෙබෑ කරගෙන යන මගට දෙපසින් මාලුන් රැලක් වතුරින් ඉහලට එසැවී නැවත ජලයේ සැගවී යයි.

“අර!!! අර!!!“

හෙන්රි ආතා කෑමොර දෙයි.

අප යන අතර තුර කුඩා දූපත් කිහිපයක් අප පසු කලේය. (මුලින් අප සිතුවේ එම දූපත් වලටත් බෝට්ටුව යාත්‍රා කරනු ඇතැයි කියාය. නැත!!! මෙය බත්තලංගුණ්ඩුවට “එක්ස්ප්‍රස් “ බෝට්ටුවකි.)

HPIM0127

 

බෝට්ටුව යාත්‍රා කරන දෙසට සමාන්තරව දකුණු පසින් අපට තවත් ගොඩබිමක් දක්නට ලැබිණ. ඒ විල්පත්තු ජාතික වනෝද්‍යානයේ මායිමය.(මෙය බත්තලංගුණ්ඩුවටද හොදින් පෙනේ)

HPIM0144

අන්න ටවර් එකක්!!!

දැන් අප පැය 3කට ආසන්න කාලයක් බෝට්ටුවේය.අතැති සියලු දුරබනුවල සංඥා සලකුණු සැගවී ගොස්ය. නඩේ සමහර පෙම්වතුන් “සැනසීමටත්“ “දුක්වීමටත් “ පටන් ගනු මා ඔවුන්ගේ මුහුණු වලින් තේරුම් ගතිමි.

“අන්න ටවර් එකක්“

සුමනේ පැවසීය.

HPIM0196

“ටවර් එකක් පේනවද ?“ “එහෙනම් ඒක තමයි බත්තලංගුණ්ඩුව“ නඩේ ගුරා පිළිවදන් සැපයීය.

දැන් අප බත්තලංගුණ්ඩුව පේන තෙක් මානයේය. මේ වන විට අප ගොඩබිමින් කිලෝ මීටර 15 කට ආසන්න දුරකින් එපිටය. කොටින්ම කියතොත් දැන් අප ලංකාවෙන් එපිටය!!!

බෝට්ටුව කෙමෙන් කෙමෙන් බත්තලංගුණ්ඩු වැල්ල සිප ගන්නට තැත් කලාය. දැන් බෝට්ටුව තම ගමන නිමා කොට හමාරය, අප කලිසම් දණිහට කෙටි කර ගෙන බෝට්ටුවෙන් පැන ගතිමු.

 

බත්තලංගුණ්ඩුවේ ජීවිතය ඊළග කොටසින්…

0 comments:

Post a Comment

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
 

සුදු,කලු සහ අළු © 2010.