Sunday, October 9, 2011

බත්තලංගුණ්ඩුවේ දවසක්….(පළමු කොටස)

 

සාමාන්‍යෙයන් සරසවියේ නඩය සෑම අධ්‍යයන සමාසිකයටම වරක් ලංකාවේ කොහේ හෝ රවුමක් ගැසීම සම්ප්‍රදායය.(නුමුත්  මේ සම්ප්‍රදායට අනුගත නොවීම මගේ මෙතුවක් සම්ප්‍රදාය විය). නුමුත් මෙදා සැරේ එය වෙනස් විය.

කතාව ඇරඹෙන්නේ මෙතැනින්ය. “ලොකයාගේ “ (මේ අපේ නඩයේ එකෙකි) බත්තලංගුඩු සංචාරය අප මීට මාස කිහිපයකට පෙර අසා දැන ගතිමු. ඔහුගේ නෑදෑ කෙනෙකු එහි සිටින බවත් මොහු එහි සතියකට ආසන්න කාලයක් සිට ලබා ගත් හා  අත් විදි දෑ අප අසාවෙන් අසා සිටියෙමු.

 

“ එහෙනම් මචං මේ පාර අපි එහෙ යමු“

“හරි මම වැඩේ සෙට් කරන්නම්“(එතැන් පටන් ලොකයා සියල්ල භාර ගත්තේය)

“එහෙනම් මචං මේපාර Exam ඉවර වෙලා අපි යමු “

 

මේ කතා බහට මාසයක් දෙකක් ගතවන්නට ඇත. විභාග සමය නිසාවෙන් අප අධික මානසික ආතතියකින් පෙළී සිටියෙමු.කොටින්ම කියතොත් මට මේ ගමන ගැන කිසිදු මතකයක් තිබුණේ නැත.

කෙසේ හෝ මාද මේ ගමනට එකතු විය.

 

සරසවියෙන් ලොකයාගේ නිවස බලා…..

විභාගය අවසන් වූ දිනයේම අප “ලොකයා“ ගේ නිවෙස්(හලාවත) බලා ඇදුනෙමු. (නඩයේ සංඛ්‍යාව 11 කි) මෙතැන් පටන් නඩයේ ගුරා ලොකයාය.මුහුදු කරයේ දැනුම අතින් ඔහු අප කවරකුටත් වඩා සන්නද්ධය.

පසුදින උදෑසනම අප කල්පිටිය වෙත ධාවනය වන බස්රථය සොයාගතිමු.

map1

ලංකාවෙන් පිටත් වීම…..

පෙර සැලසුම් කල පරිදි අප දිනකට සරිලන ඉවුම් පිහුම් වලට අවශ්‍ය හාල් පොල් එළවලු ,සෝයා මීට්, කුලු බඩු ආදිය රැගෙන ආවෙමු.පැය කිහිපයකට පසු අප කල්පිටිය ජැටියේය. ප්‍රමාණයෙන් විශාල බෝට්ටුවක් ඒ අසල නවතා තිබිණ.

“මචං මේකද බෝට්ටුව“

“ඔව් ඔව් ඕක තමා , අද්දන්න කලින් අපි මොනාහරි බඩට දාගමු“

එම බස්රථය පැමිණෙන තෙක් බෝට්ටුව දියත් නොකරන බව අප පසුව දැනගතිමු.වරායේ ඇති කැන්ටිමෙන් අප උදේ ආහාරය ගත්තෙමු.

කිඹුලා බනිස් සහ තවත් පිටි ආහාර කිහිපයක් එහි තිබිණ.

පෝන් චාජ් විස්සයි!!!

කැන්ටිමේ ඇති පුවරුව අප මවිත කලේය. ජංගම දුරබනුවක් නැවත අරෝපණය කිරීමට කැන්ටින් හිමියා රු 20 ක් අය කරයි.

“ඔය මචං High Voltage එකක් දීලා විනාඩි 5න් 10 න් චාජ් කරන සීන් එක“

“කැවුමා“ මා සමග පැවසීය.

HPIM0101බෝට්ටුවට දියත් වන්නේ 8.30 –8.45 අතර වූ වේලාවකය. ඊට පෙර අප එතැන සිටින නාවික හමුදා නිලධාරියා වෙත අපගේ ජාතික හැදුනුම් පත පෙන්විය යුතු විය.ඔහු එම විස්තර සටහන්  කර ගන්නේය.

බෝට්ටුව එක් අයෙකු සදහා රු 200 ක් අය කරයි. පැය 3කට ආසන්න කාලයක් අප බෝට්ටුවේ යාත්‍රා කලෙමු. (කුඩා බෝට්ටු මීට වඩා අඩු කාලයකින් යාත්‍රා කලද ඒ වෙනුවෙන් වැය කල යුතු මුදල තරමක් වැඩිය)

බෝට්ටුවට විවිධ කලමනා පුරවන්නට විය. ඒ අතර බීම බෝතල්, හාල් පොල්. තිරිගු පිටි බහුල විය. මීට අමතරව වතුර බූලි ද විය(වතුර බූලියක් සදහා රු 80 ක් අය කරන බව පසුව අපට දැන ගන්නට ලැබිණ…)

ටික වේලාවකට පසු බෝට්ටුව කෙමෙන් කෙමෙන් ජැටියෙන් ඈත් වන්නට විය.(ඒ වනවිට වේලාව උදේ 8.45 වන්නට ඇත)

 

දූපතට සේන්දු වීම ඇතුලු ඉතිරි අත්දැකීම් ගොන්න හෙට දිනයේ බලාපොරොත්තු වන්න….෴

4 comments:

Il mondo di una povera pazza said...

මංජුල දැකපු බත්තලාගුංඩුව හැබහින් බලා ගන්න මාත් ආසාවෙන් ඉන්නවා ඒ පොත කියවපු දවසේ ඉඳන්. ඒත් අපිට කොහෙද ඒ වගේ පිනක්.

ඔබ නොදු‍ටු ලොවක්..... said...

කියන්නකො බලන්න ඉතුරු ටිකත්....

Raj said...

හොඳ ගමනක් වගේ..ගොහින් එමු...

Sabith said...

ආසාවෙන් ඉන්නව ඉතුරු ටිකත් කියවන්න!

Post a Comment

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
 

සුදු,කලු සහ අළු © 2010.