Friday, September 30, 2011

මිෂන් කොලොම්පූර්…..

 

colombo-2

සැලකිය යුතු කාලයකට පසු මා නැවත ලිපියක් ලියන්නෙමි. මේ කාරනයට හේතුවන්නාට මා “ගැටයා “ යැයි කියන්නෙමි. ගැටයා වනාහි තරුණයෙක් ලෙස සැලකිය නොයුතු බව මගේ හැඟීමය. මන්ද ඔහු නව යොවුන් වියේ පසුවන්නෙක් බැවිනි.(ඒ නිසාවෙනි මා මොහුට ගැටයා යැයි කියන්නේ )

උසස් පෙලින් පසු බහුතර විභාග අපේක්ෂකයන් ගේ මීළග නැවතුම වනාහි . කොළඹ තදාසන්න පෙදෙස්ය. මෙයට හේතුව වන්නේ සමහරුන් දෙවැනි,තුන්වැනි වතාවන් සදහා විභාගයට සූදානම් වීමට අවැසි උපකාරක පන්ති සොයායෑමය…..

ගැටයාටද මේ කරුණ සදහා යොමුවීමට සිත්විය.(ගැටයා මගේ ඥාතී සොහොයුරෙකි) ඒ දෙවැනි හෝ තුන් වැනි වතාවට උසස් පෙළට යොමු වීමට නොව, “කෝස් “ එකක් කිරීමටය.

මා අහම්බෙන් ඒ නිවසට යන විට නිවැසියන් (ඔහුගේ මා පියන් ) දැඩි සිත් වේදනාවකින් පසු වන බව මා දැනගතිමි. එයට හේතුව ගැටයා ගේ මේ මුරණ්ඩු හැසිරීමය.

“බලන්න පුතා , මේ මනුස්සායට Course එකක් කරන්න කොළඹ යන්න ඕනෙලු“

“මොකක්ද කරන්න යන්නේ“ මා ඇසීමි

“QS Course එකක් “

“ඒ අයගේ යාලුවෝත් ඔක්කොම ඒක කරනවලු“

“තව රස්සාවක් කරන්න ඕනෙලු“

“ඒ කියන්නේ මල්ලිට විභාගේ ෂුවර් නැත්ද?“

“Results එනකම් ඉදල කීරණය කලොත් නේද හොද?“

ප්‍රමාණ සමීක්ෂනය වැනි පාඨමාලාවන් වෙත යොමුවන්නේ වෘත්තීමය මං පෙත් විවර කරගැනීමට බැව් මා පෙර සිටම දැන ගෙන සිටියෙමි. නුමුත් මේ කොලුවා තමන්ගේ යාලුවන් ගේ කීම හිසේ තබා , තම දෙමව් පියන් දෙවැනි කොට සිතීම මට රිදුම් දෙන්නක් විය.

උසස් පෙලින් පසු ප්‍රතිපල නිකුත් වීමට උපරිම මාස 3 ට ආසන්න කාලයක් ගතවෙයි. මේ කාලය තුලදී කල යුතු වන්නේ තමන්ගේ ඉංග්‍රීසි දැනුම,පරිගණක දැනුම හා කුඩා විවේකයක් ගැනීම බව මා තරයේ ගැටයාට පැවසීමි. නැතහොත් වන්නේ සරසවි ප්‍රෙව්ෂයට සුදුසුකම් ලැබුවහොත් කාලයත් මුදලුත් අපතේ යන බව මා නැවත වාරයක් ඔහුට අවධාරණය කලෙමි.

“මල්ලී…. මිනිස්සූ කැම්පස් ගිහිල්ලා , A/L කරලා එහෙමත් නැත්තම් මොකක් හරි කරලා අන්තිමට වැටෙන්නේ කොහොටද?“

“සමාජෙට“ ඔහු එක් වනම පැවසීය

“හි හි සමාජේ කියල එකක් නෑ මල්ලී… ඒක කල්පිතයක් විතරයි“

“අපි ඔක්කොමල වැටෙන්නේ පාරට“

“එතන ඉදන් තමයි ගේම් එක ගහන්න තියෙන්නේ….“

“මල්ලී අපි ඉස්සෙල්ලම ඉගෙන ගන්න ඕනේ මිනිස්සුන්ගේ ප්‍රශ්න විසදන්න….“

“ඇයි ආයතනයක් සේවකයෝ ගන්නේ….?“

“ආයතනේ තියෙන ප්‍රශ්න විසදන්න..“

“ඇයි ලෙඩෙක් දොස්තර කෙනෙක් හොයාගෙන යන්නේ…“

“දොස්තර කරන්නේ ලෙඩාගේ ප්‍රශ්නේ විසදන එක…“

“මේක තමයි මල්ලි ඇත්ත.“

“ඔයා මිනිස්සුන්ගේ මොකක් හරි ප්‍රශ්නයක් විසදන්න දන්නවනම් ඔයා ගේම් එක දිනනව.“

“දැන් තියෙන ප්‍රශනේ ඔයා ප්‍රශ්න විසදන්න දන්නවද කියල“

“ ඇත්තම කිව්වොත් ඔයා ඒව දන්නේ නෑ“

“නෑ අයියේ මම අම්මල තාත්තලට කරදර කරන්නේ නැතුව Part Time Job එකක් කරනව කොළඹ ගිහින්“

“හරි උදාහරණයක් බලමු මල්ලී,ඔයා කොළඹ යන්න ඕනේ මෙහේ අවශ්‍ය කරන පහසුකම් නැත්තම් නේ. දැන් බලන්න ඔයගේ Course එකට රු 20000  ක් නම් ,ඔයාට වියදමට යනවා ඔය වගේ ම ගානක් එතකොට වෙන්නේ ඔයාට ගෙදරින් ආයෙත් සල්ලි ඉල්ලන්න වෙන එක“

“ඉස්සෙල්ලා සල්ලි හොයන්න යන්න එපා. සල්ලි වලට රහ වැටුනොත් ඔයා ඔයාගේ ඉගෙනීම කඩා කප්පල් කර ගන්නවා“

“ඉස්සෙල්ලා තමන්ගේ වටිනාකම වැඩි කරගන්න“

මෑතකදී ඔහුගේ මව මට මුණගැසින. ඈ පැවසූ අන්දමට දැන් ඔහුගේ මුරණ්ඩු කම නැතිව ගොස්ය. නගරයේ පාඨමාලා කිහිපයකටම ඔහු සම්බන්ධ වී ඇත. මීට අමතරව ඔහු රියදුරු බලපත සදහාද පුහුණු වන්නේය.

මිෂන් කොලොම්පූර් අවසන් වන්නේ එලෙසය.෴

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
 

සුදු,කලු සහ අළු © 2010.