Saturday, February 5, 2011

තිබ්බතයේ මළ පොත සහ මම

මෑතකදී මා කියවූ පොතකි “තිබ්බතයේ මළ පොත” තිබ්බත වාසීන් මරණය මෙනෙහි කරන වර්ගයකි.ඔවුන් ට ආවේනික වූත් අපූරු වූත් චර්යා රටා එහි ගැබ්ව තිබිණ.

අප ඉපදුනායින් පසු සහතිකේටම අප දන්නේ අප මැරෙන බව පමණකි.මා ද මරණය මෙනෙහි කරන්නෙක්මි.එය අද ද හෙට ද මාසෙකින්ද වසරකින් ද තව අවුරුදු සියයකින්ද යන්න මා නොදනිමි.දන්නේ එකම දෙයකි එය කවදා හො නිෂ්ඨාවටම සිදුවන බවයි.

මෙය සාර්ව අසුභවාදී චින්තනයක් බැව් මා නොසිතමි.නමුත් මෙය යථාර්තවාදී චින්තනයක් බව මම සිතමි.මෙය ඔබ කියවන විට මා මැරී සිටීමට ද පුලුවන එසේ නොවීමට ද පුලුවන.මන්ද මේ ලියන ලිපිය ඔබ දකින්නේ මා මෙය ලිවීමෙන් මාස කිහිපයකට පසුව වීමය.

එක් අතකට මරණය ඉපදීම තරම්ම සුන්දර වීමටද ඇත.කර්මය විශ්වාස කරන ඕනෑම අයෙකුට එය එසේ කර ගැනීම අපහසු දෙයක් නොවන බව මා තරයේ විශ්වාස කරන්නෙමි.මා කියවූ විද්‍යා සගරාවක තිබුණේ අප අනුභව කරන ආහාර වලින්ම අපේ සෛල වල වර්ධනයත් විනාශවීමත් සිදු වන බවය.එක් අතකට ලෝකය ආශ්චර්යජනකය.ඒ ගැන සිතීමට මගේ මනස තවමත් මෝරා නැත.මා දන්නේ ලෝකය එසේ බව පමණකි෴

3 comments:

10 සහෝදරයා said...

ammmmmmmooooooooo mata theren neeeeeeee

පිණිබිඳු... said...

"එක් අතකට මරණය ඉපදීම තරම්ම සුන්දර වීමටද ඇත." එකඟ වෙමි

Anonymous said...

api upadinakota gena ekama de maranaya pamanai.. api maranaya menahi karanawanam apita saba minissun lesa polawe paya gasa jeewath weemata haka... obata suba mage soyura... mama obawa mage pitu salakunu walata ekathu kara gathimai... e oba adahas matha yapimata nowa... jeewitha gana api nodanna dewal apata thawa saba minissungen igana gatha haki bawini...

Post a Comment

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
 

සුදු,කලු සහ අළු © 2010.