Monday, December 13, 2010

නිරුත්තර වීමි…..

මගේ මිතුරියක් මෑතකදී මගෙන් අපූරු පැනයක් මිතුරු හවුල් සංවාදයකදී ඇසුවාය.එවන් ආකාරයේ පැනයක් ඇසූ දෙවන වතාවද එය විය.

“ඔයා ලස්සනට ලියනවා” මා හූ මිටි තැබීමි.

“කොහොමද එහෙම ලියන්නේ,ලියන්න මාතෘකා හොයාගන්නේ”

“මට නං හිතා ගන්නවත් බෑ”

ඈට තියා මෙය මාහටවත් තේරුම් ගත නොහැකිය.ඕනෑම අයෙකුට මෙය ආරම්භ කර ඇති දිනය ඔක්තෝබර් මාසය බව පෙනී යයි.එහෙත් මා මෙහි කරුණු ලියන්නේ දෙසම්බර් මැද භාගයේදීය.ඒ වනතුරු මා මෙය භාවිතා නොකලෙමි.මෙයට හේතු වූ එක කරුණක් ඇතැයි මට සිතේ. ඒ පිළිබද ලිවීමට තවමත් කල් වැඩි බව මගේ හදවත පවසයි.නමුත් මා එය ලියන්නෙමි.

මා මගේ මිතුරෙකුට පැවසුයේ ලෝකය දිහා අමුතු විදියට බලාපන් කියාය.ඒ අවදියේ මා එසේ කීවාට මා එසේ කොට තිබුණේ නැත.ලෝකයේ තිබෙන විෂමතාවයම එහි සුන්දරත්වයේ රහස බව විටෙක මට හැගී යයි.ලියන හැම දෙයක්ම සුදු කලු සහ අළු වලින් හිතේ මවා ගැනීම පහසුය,සරළය,පැහැදිලිය.වෛවාරන්න ලෝකයේ නොපෙනන යථාර්තයද එය බව මට හැගේ.

මෙහි ඇත්තේ කලු සුදු රෑපය,ඇත්තේ අත්දැකපු දේය,ඇත්තේ ජීවිතය නැමැති එකම ප්‍රවර්ගයය.

මා හරියට හෙළ බස ද නොදන්නෙමි,ඉංගිරීසියද නොදන්නමි.දන්නේ කෙසේ හෝ දැනෙන දේ ,දන්නා දේ “හරියට නොදන්නා” බසකට පෙරළීම පමණි.

0 comments:

Post a Comment

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
 

සුදු,කලු සහ අළු © 2010.